خداحافظی با ضدعفونی کننده ها دانشمندان سطحی ساخته اند که ویروس ها را متلاشی می کند
به گزارش سئو بوی، محققان استرالیایی ماده ای نانویی ساخته اند که با استفاده از خارهای میکروسکوپی، پوشش بیرونی ویروس ها را سوراخ می کند و آنها را از بین می برد.
به گزارش سئو بوی به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش زومیت، مبتلا شدن به بیماری های ویروسی در محیط های عمومی کار چندان دشواری نیست. ما ممکنست تنها با لمس دستگیره در، میز کار، صفحه کلید، پیشخوان فروشگاه یا حتی از راه قطرات بسیار ریز معلق در هوا که حامل ذرات ویروسی هستند، در معرض عفونت قرار بگیریم. به این علت دانشمندان سال هاست بدنبال ساخت سطوحی هستند که بتوانند بدون نیاز به مواد ضدعفونی کننده شیمیایی، ویروس ها را غیرفعال کنند.
محققان دانشگاه آر. ام.آی. تی استرالیا موفق به طراحی ماده ای شده اند که می تواند هنگام تماس، پوشش بیرونی ویروس ها را پاره کند و آنها را از بین ببرد. این فناوری بر پایه ساختاری بسیار ریز و خاردار تولید شده که در ابعاد نانومتری عمل می کند.
سطح جدید از سیلیکون تولید شده و روی آن میلیونها ستون بسیار ریز موسوم به «نانوستون» قرار دارد. سطح این ماده برای چشم انسان تقریبا سیاه به نظر می آید، چونکه ساختار آن نور را بازتاب نمی دهد و خاصیت ضدانعکاس دارد. اما خصوصیت اصلی اش در ظاهرش نیست، بلکه در خارهای فوق العاده تیزی است که روی آن قرار گرفته اند.
محققان توضیح می دهند نوک این نانوستون ها به اندازه ای تیز است که می تواند پوشش محافظ بیرونی ویروس ها را سوراخ کند. خیلی از ویروس های تنفسی دارای غشای چرب محافظ هستند که پوشش ویروسی نام دارد و نقش برجسته ی در آلوده کردن سلول های بدن ایفا می کند. وقتی این لایه صدمه ببیند، ویروس ساختار خویش را از دست می دهد و دیگر توانایی آلوده سازی مؤثر را نخواهد داشت.
خارهای نانومتری مانند سوزن های بسیار ریز به صورت مستقیم غشای بیرونی ویروس را سوراخ می کنند
به گزارش نیواطلس، دانشمندان برای آزمایش تکنولوژی جدید، قطراتی حاوی ویروس پاراآنفلوآنزای انسانی نوع ۳ (hPIV-3) را روی دو نوع سطح مختلف قرار دادند؛ یکی سطح صاف سیلیکونی معمولی و دیگری سطح نانوبافت پوشیده از خارهای میکروسکوپی. ویروس پاراآنفلوآنزای انسانی نوع ۳ یکی از ویروس های رایج تنفسی است که می تواند سبب عفونت دستگاه تنفسی، بخصوص در کودکان، سالمندان و افراد دارای ضعف سیستم ایمنی شود.
محققان سپس درطول شش ساعت رفتار ویروس ها را روی سطوح زیر نظر گرفتند. آنها با بهره گیری از میکروسکوپ های پیشرفته و آزمایش های زیستی بررسی کردند که چه مقدار از ویروس ها همچنان عفونی باقیمانده اند.
نتایج نشان داد خارهای نانومتری مانند سوزن های بسیار ریز به صورت مستقیم غشای بیرونی ویروس را سوراخ می کنند. بعد از این آسیب، ذرات ویروسی حالت فشرده ی خویش را از دست می دهند، فرو می ریزند و ساختارشان تخریب می شود. درمقابل، ویروس های قرارگرفته روی سطوح صاف تا حد زیادی سالم باقی ماندند و همچنان توانایی آلوده سازی داشتند، درحالی که روی سطح خاردار نانویی، حدود ۹۶ درصد از ویروس های عفونی درطول شش ساعت از بین رفتند.
سامسون ماه، نویسنده اصلی پژوهش می گوید: «ممکن است روزی صفحه نمایش گوشیها، صفحه کلیدها و میزهای بیمارستانی با این پوشش پوشانده شوند تا ویروس ها را هنگام تماس از بین ببرند، بدون این که نیاز به مواد شیمیایی خشن باشد.» او همین طور توضیح داد روش تولید این ماده با فناوری های صنعتی رایج سازگار است. به قول او، قالب طراحی شده برای این پوشش می تواند در فرایندهای موسوم به «رول به رول» استفاده گردد.
رول به رول روشی صنعتی برای تولید انبوه مواد نازک و منعطف است. در این فرآیند، ماده اولیه بشکل رول بزرگ وارد دستگاه، مراحل مختلف تولید یا پوشش دهی روی آن انجام و سپس باردیگر به شکل رول جمع می شود؛ شبیه فرایندی که در چاپ روزنامه یا تولید فیلم های پلاستیکی به انجام می رسد. در این تکنیک، به جای ساخت جداگانه هر قطعه، یک لایه بلند و پیوسته از ماده به صورت مداوم از میان دستگاهها عبور می کند. این مساله سبب می شود تولید بسیار سریع تر، ارزان تر و مناسب مقیاس صنعتی باشد.
با وجود نتایج امیدوارکننده، محققان می گویند هنوز کارهای بیشتری برای بهینه سازی این فناوری باقیمانده است. آنها در تلاش اند شکل و فاصله نانوستون ها را تغییر دهند تا توانایی تخریب ویروس ها بیشتر شود. سامسون ماه توضیح می دهد: «هرچه نانوستون ها به یکدیگر نزدیک تر باشند، تعداد بیشتری از آنها می توانند هم زمان به ویروس فشار وارد کنند و پوشش بیرونی آنرا تا نقطه پارگی بکشند.»
محققان دانشگاه آر. ام.آی. تی استرالیا موفق به طراحی ماده ای شده اند که می تواند هنگام تماس، پوشش بیرونی ویروس ها را پاره کند و آنها را از بین ببرد. این فناوری بر پایه ساختاری بسیار ریز و خاردار تولید شده که در ابعاد نانومتری عمل می کند.
سطح جدید از سیلیکون تولید شده و روی آن میلیونها ستون بسیار ریز موسوم به «نانوستون» قرار دارد. سطح این ماده برای چشم انسان تقریبا سیاه به نظر می آید، چونکه ساختار آن نور را بازتاب نمی دهد و خاصیت ضدانعکاس دارد. اما خصوصیت اصلی اش در ظاهرش نیست، بلکه در خارهای فوق العاده تیزی است که روی آن قرار گرفته اند.
محققان توضیح می دهند نوک این نانوستون ها به اندازه ای تیز است که می تواند پوشش محافظ بیرونی ویروس ها را سوراخ کند. خیلی از ویروس های تنفسی دارای غشای چرب محافظ هستند که پوشش ویروسی نام دارد و نقش برجسته ی در آلوده کردن سلول های بدن ایفا می کند. وقتی این لایه صدمه ببیند، ویروس ساختار خویش را از دست می دهد و دیگر توانایی آلوده سازی مؤثر را نخواهد داشت.
خارهای نانومتری مانند سوزن های بسیار ریز به صورت مستقیم غشای بیرونی ویروس را سوراخ می کنند
به گزارش نیواطلس، دانشمندان برای آزمایش تکنولوژی جدید، قطراتی حاوی ویروس پاراآنفلوآنزای انسانی نوع ۳ (hPIV-3) را روی دو نوع سطح مختلف قرار دادند؛ یکی سطح صاف سیلیکونی معمولی و دیگری سطح نانوبافت پوشیده از خارهای میکروسکوپی. ویروس پاراآنفلوآنزای انسانی نوع ۳ یکی از ویروس های رایج تنفسی است که می تواند سبب عفونت دستگاه تنفسی، بخصوص در کودکان، سالمندان و افراد دارای ضعف سیستم ایمنی شود.
محققان سپس درطول شش ساعت رفتار ویروس ها را روی سطوح زیر نظر گرفتند. آنها با بهره گیری از میکروسکوپ های پیشرفته و آزمایش های زیستی بررسی کردند که چه مقدار از ویروس ها همچنان عفونی باقیمانده اند.
نتایج نشان داد خارهای نانومتری مانند سوزن های بسیار ریز به صورت مستقیم غشای بیرونی ویروس را سوراخ می کنند. بعد از این آسیب، ذرات ویروسی حالت فشرده ی خویش را از دست می دهند، فرو می ریزند و ساختارشان تخریب می شود. درمقابل، ویروس های قرارگرفته روی سطوح صاف تا حد زیادی سالم باقی ماندند و همچنان توانایی آلوده سازی داشتند، درحالی که روی سطح خاردار نانویی، حدود ۹۶ درصد از ویروس های عفونی درطول شش ساعت از بین رفتند.
سامسون ماه، نویسنده اصلی پژوهش می گوید: «ممکن است روزی صفحه نمایش گوشیها، صفحه کلیدها و میزهای بیمارستانی با این پوشش پوشانده شوند تا ویروس ها را هنگام تماس از بین ببرند، بدون این که نیاز به مواد شیمیایی خشن باشد.» او همین طور توضیح داد روش تولید این ماده با فناوری های صنعتی رایج سازگار است. به قول او، قالب طراحی شده برای این پوشش می تواند در فرایندهای موسوم به «رول به رول» استفاده گردد.
رول به رول روشی صنعتی برای تولید انبوه مواد نازک و منعطف است. در این فرآیند، ماده اولیه بشکل رول بزرگ وارد دستگاه، مراحل مختلف تولید یا پوشش دهی روی آن انجام و سپس باردیگر به شکل رول جمع می شود؛ شبیه فرایندی که در چاپ روزنامه یا تولید فیلم های پلاستیکی به انجام می رسد. در این تکنیک، به جای ساخت جداگانه هر قطعه، یک لایه بلند و پیوسته از ماده به صورت مداوم از میان دستگاهها عبور می کند. این مساله سبب می شود تولید بسیار سریع تر، ارزان تر و مناسب مقیاس صنعتی باشد.
با وجود نتایج امیدوارکننده، محققان می گویند هنوز کارهای بیشتری برای بهینه سازی این فناوری باقیمانده است. آنها در تلاش اند شکل و فاصله نانوستون ها را تغییر دهند تا توانایی تخریب ویروس ها بیشتر شود. سامسون ماه توضیح می دهد: «هرچه نانوستون ها به یکدیگر نزدیک تر باشند، تعداد بیشتری از آنها می توانند هم زمان به ویروس فشار وارد کنند و پوشش بیرونی آنرا تا نقطه پارگی بکشند.»
About the Author
