جنگ لفظی فرانسه و آمریکا
سئو بوی: وقتی افرادی در فرانسه در اثر گرمای شدید جان خودرا از دست می دهند، طبیعی است که به دنبال مقصر بگردند. تعدادی از مقام های فرانسوی باور دارند یکی از عوامل تشدید بحران اقلیمی، وابستگی گسترده کشورهای ثروتمند، خصوصاً آمریکا به کولرهای گازی است!
به گزارش سئو بوی به نقل از خبر آنلاین، به نقل از زومیت، این بحث بعد از آن بالا گرفت که امانوئل گرگوار، شهردار جدید پاریس، در بحبوحه یکی از شدیدترین موج های گرمای تاریخ این شهر به روزنامه لوموند گفت نصب گسترده کولرهای گازی خانگی راهکار مناسبی نیست. او تاکید کرد: «کولرهای گازی خانگی یک آفت هستند؛ برای اینکه با تخلیه گرما به محیط بیرون، دمای شهر را بیشتر می افزایند و مشکل را تشدید می کنند.»
به گزارش فیوچریسم، اظهارات گرگوار با واکنش تند برخی رسانه ها و مفسران آمریکایی رو به رو شد. آنها این دیدگاه را به سخره گرفتند و مدعی شدند پاریسی ها معنای واقعی گرمای شدید را درک نمی کنند.
در پاسخ، اودری پولوار، معاون شهردار پاریس، در پیامی در اینستاگرام از این موضع دفاع کرد. او نوشت کسانیکه پاریس را به سبب نداشتن کولر گازی در همه خانه ها مسخره می کنند، بهتر است ابتدا به سهم کشور خود در انتشار گازهای گلخانه ای نگاه کنند. پولوار همین طور به اقداماتی مانند کاهش انتشار کربن، توسعه انرژی های پاک و پاکسازی رود سن اشاره نمود و گفت کشورهایی که بیشترین نقش را در ایجاد بحران اقلیمی داشته اند، نباید به دیگران درباره ی نحوه رویارویی با آن درس بدهند.
اما این جدال سیاسی پرسشی مهم را مطرح می کند: آیا کولرهای گازی واقعا به گرمایش جهانی دامن می زنند؟
پاسخ دانشمندان مثبت است، اما موضوع به این سادگی نیست. بر مبنای برآوردها، اگر هم مصرف برق کولرها و هم نشت گازهای مبرد آنها درنظر گرفته شود، سیستم های تهویه مطبوع حدود ۳٫۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را به خود اختصاص می دهند. همین طور این دستگاهها حدود ۷ درصد برق مصرفی جهان را مصرف می کنند.
ایالات متحده سهم قابل توجهی در این آمار دارد. برعکس کشورهایی مانند فرانسه یا آلمان، بیشتر خانه های آمریکایی به کولر گازی مجهز هستند. تنها در فاصله ماه های مه تا اوت، استفاده از کولرها در آمریکا هر ماه بطور متوسط حدود ۱۵۰ میلیون تن دی اکسید کربن تولید می کند. این رقم تقریبا با کل انتشار سالانه دی اکسید کربن کشور هلند برابری می کند.
کولرهای گازی حدود ۳٫۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را به خود اختصاص می دهند و نزدیک به ۷ درصد برق جهان را مصرف می کنند
البته نباید فرانسه را فقط قربانی گرمایش جهانی دانست. این کشور نیز در طول تاریخ صنعتی خود حدود ۴۰ میلیارد تن دی اکسید کربن منتشر نموده و ازاین رو در مسئولیت تاریخی تغییرات اقلیمی سهیم است.
در عین حال، فرانسه به عنوان یکی از بزرگ ترین اقتصادهای جهان، منابع مالی و زیرساخت های ضروری جهت سازگاری با موج های گرما و پشتیبانی از شهروندان لطمه پذیر را در اختیار دارد؛ درحالی که خیلی از کشورهای فقیر مانند افغانستان، پاپوآ گینه نو، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه از چنین امکاناتی بی بهره اند.
تحقیقات نشان داده است اگر کشورهای کم درآمد هم به اندازه کشورهای ثروتمند به کولرهای گازی دسترسی پیدا کنند، افزایش مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای می تواند تا سال ۲۰۵۰ حدود ۰٫۰۵ درجه سانتی گراد به گرمایش جهانی اضافه کند و این افزایش دستیافتن به اهداف اقلیمی را دشوارتر خواهدنمود.
درنهایت، مسئله فقط این نیست که کولرهای گازی با مصرف برق و انتشار گازهای گلخانه ای به گرمایش زمین دامن می زنند؛ بلکه آنها به نمادی از نابرابری اقلیمی نیز تبدیل گشته اند. کشورهای ثروتمند که سهم عمده ای در انتشار تاریخی گازهای گلخانه ای داشته اند، امروز می توانند با صرف انرژی بیشتر، خودرا از موج های گرمای فزاینده محافظت کنند.
در مقابل، خیلی از کشورهای کم درآمد که کمترین نقش را در ایجاد این بحران داشته اند، نه توان مالی خرید و استفاده گسترده از کولرهای گازی را دارند و نه شبکه برق و زیرساخت های ضروری جهت سودجستن از آنها. بنابراین، ساکنان این کشورها بیشتر از دیگران در معرض موج های گرمای مرگبار قرار می گیرند و در صورتیکه کمترین سهم را در ایجاد تغییرات اقلیمی داشته اند، بیشترین هزینه انسانی آنرا می پردازند.
منبع: seoboy.ir
به گزارش فیوچریسم، اظهارات گرگوار با واکنش تند برخی رسانه ها و مفسران آمریکایی رو به رو شد. آنها این دیدگاه را به سخره گرفتند و مدعی شدند پاریسی ها معنای واقعی گرمای شدید را درک نمی کنند.
در پاسخ، اودری پولوار، معاون شهردار پاریس، در پیامی در اینستاگرام از این موضع دفاع کرد. او نوشت کسانیکه پاریس را به سبب نداشتن کولر گازی در همه خانه ها مسخره می کنند، بهتر است ابتدا به سهم کشور خود در انتشار گازهای گلخانه ای نگاه کنند. پولوار همین طور به اقداماتی مانند کاهش انتشار کربن، توسعه انرژی های پاک و پاکسازی رود سن اشاره نمود و گفت کشورهایی که بیشترین نقش را در ایجاد بحران اقلیمی داشته اند، نباید به دیگران درباره ی نحوه رویارویی با آن درس بدهند.
اما این جدال سیاسی پرسشی مهم را مطرح می کند: آیا کولرهای گازی واقعا به گرمایش جهانی دامن می زنند؟
پاسخ دانشمندان مثبت است، اما موضوع به این سادگی نیست. بر مبنای برآوردها، اگر هم مصرف برق کولرها و هم نشت گازهای مبرد آنها درنظر گرفته شود، سیستم های تهویه مطبوع حدود ۳٫۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را به خود اختصاص می دهند. همین طور این دستگاهها حدود ۷ درصد برق مصرفی جهان را مصرف می کنند.
ایالات متحده سهم قابل توجهی در این آمار دارد. برعکس کشورهایی مانند فرانسه یا آلمان، بیشتر خانه های آمریکایی به کولر گازی مجهز هستند. تنها در فاصله ماه های مه تا اوت، استفاده از کولرها در آمریکا هر ماه بطور متوسط حدود ۱۵۰ میلیون تن دی اکسید کربن تولید می کند. این رقم تقریبا با کل انتشار سالانه دی اکسید کربن کشور هلند برابری می کند.
کولرهای گازی حدود ۳٫۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را به خود اختصاص می دهند و نزدیک به ۷ درصد برق جهان را مصرف می کنند
البته نباید فرانسه را فقط قربانی گرمایش جهانی دانست. این کشور نیز در طول تاریخ صنعتی خود حدود ۴۰ میلیارد تن دی اکسید کربن منتشر نموده و ازاین رو در مسئولیت تاریخی تغییرات اقلیمی سهیم است.
در عین حال، فرانسه به عنوان یکی از بزرگ ترین اقتصادهای جهان، منابع مالی و زیرساخت های ضروری جهت سازگاری با موج های گرما و پشتیبانی از شهروندان لطمه پذیر را در اختیار دارد؛ درحالی که خیلی از کشورهای فقیر مانند افغانستان، پاپوآ گینه نو، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه از چنین امکاناتی بی بهره اند.
تحقیقات نشان داده است اگر کشورهای کم درآمد هم به اندازه کشورهای ثروتمند به کولرهای گازی دسترسی پیدا کنند، افزایش مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای می تواند تا سال ۲۰۵۰ حدود ۰٫۰۵ درجه سانتی گراد به گرمایش جهانی اضافه کند و این افزایش دستیافتن به اهداف اقلیمی را دشوارتر خواهدنمود.
درنهایت، مسئله فقط این نیست که کولرهای گازی با مصرف برق و انتشار گازهای گلخانه ای به گرمایش زمین دامن می زنند؛ بلکه آنها به نمادی از نابرابری اقلیمی نیز تبدیل گشته اند. کشورهای ثروتمند که سهم عمده ای در انتشار تاریخی گازهای گلخانه ای داشته اند، امروز می توانند با صرف انرژی بیشتر، خودرا از موج های گرمای فزاینده محافظت کنند.
در مقابل، خیلی از کشورهای کم درآمد که کمترین نقش را در ایجاد این بحران داشته اند، نه توان مالی خرید و استفاده گسترده از کولرهای گازی را دارند و نه شبکه برق و زیرساخت های ضروری جهت سودجستن از آنها. بنابراین، ساکنان این کشورها بیشتر از دیگران در معرض موج های گرمای مرگبار قرار می گیرند و در صورتیکه کمترین سهم را در ایجاد تغییرات اقلیمی داشته اند، بیشترین هزینه انسانی آنرا می پردازند.
منبع: seoboy.ir
About the Author
