به گزارش سئو بوی به نقل از ایسنا، دانشجویان نخبه استنفورد می گویند هنگام واردشدن به دانشگاه، ابزارهایی مانند ChatGPT هنوز وجود نداشتند، اما امروز هوش مصنوعی می تواند خیلی از وظایف برنامه نویسی را سریع تر و با خطای کمتر از انسان انجام دهد. همین مساله سبب شده شرکت های بزرگ فناوری، نیاز کمتری به استخدام نیروهای تازه کار داشته باشند. بگفته یان لیفارت، استاد دانشگاه استنفورد، «اینکه فارغ التحصیلان علوم کامپیوتر استنفورد نتوانند شغل های سطح ابتدایی در برندهای بزرگ پیدا کنند، واقعا عجیب است».
اگرچه هوش مصنوعی راندمان مهندسان باتجربه را افزایش داده، اما در مقابل، مسیر شغلی مهندسان جوان را دشوارتر کرده است. بازار کار بگونه ای تغییر کرده که تنها گروه کوچکی از فارغ التحصیلان با رزومه های خیلی قوی—کسانی که پیشتر تجربه ساخت محصول یا پژوهش های جدی داشته اند—می توانند به موقعیت های شغلی مناسب برسند و سایرین در رقابتی فشرده برای تعداد محدودی موقعیت باقی می مانند.
این وضعیت فقط محدود به استنفورد نیست. دانشگاه هایی مانند برکلی و USC هم شرایط مشابهی را تجربه می کنند و برای فارغ التحصیلان دانشگاه های کم اعتبارتر، شرایط حتی مشکل تر است. ایلُل آکگول، فارغ التحصیل علوم کامپیوتر از دانشگاه لایولا مری مونت، بعد از ماه ها بی پاسخ ماندن از جانب کارفرمایان، مجبور شد برای کسب تجربه به ترکیه بازگردد. او می گوید بازار برنامه نویسی بشدت اشباع شده است.
داده های پژوهشی استنفورد نشان داده است اشتغال توسعه دهندگان نرم افزار در شروع مسیر حرفه ای (۲۲ تا ۲۵ ساله) نسبت به اوج سال ۲۰۲۲ نزدیک به ۲۰ درصد کاسته شده است. این افت فقط مختص برنامه نویسی نیست و مشاغلی مانند خدمات مشتریان و حسابداری هم در معرض جایگزینی با هوش مصنوعی قرار دارند.
در همین حال، مدیران شرکت های فناوری آشکارا اعلام می کنند که با کمک مدلهای زبانی و عامل های هوش مصنوعی، می توانند کارهایی را که پیشتر نیازمند تیم های بزرگ بود، با نیروی انسانی خیلی کمتر انجام دهند. برخی حتی اعتقاد دارند هوش مصنوعی حالا از میانگین توسعه دهندگان جونیور بهتر کدنویسی می کند.
با این حال، کارشناسان تاکید دارند که هوش مصنوعی هنوز جایگزین کامل مهندسان نشده و نقش انسان ها بیشتر بسمت نظارت، تصمیم گیری و کنترل کیفیت سوق پیدا می کند. در واکنش به این شرایط جدید، خیلی از دانشجویان به ادامه تحصیل، راه اندازی استارتاپ یا پذیرش مشاغلی با استاندارد پایین تر از انتظارات گذشته روی آورده اند.
واقعیت جدید اینست که دانشگاه ها و دانشجویان ناچارند خودرا با جهانی وفق دهند که در آن، حتی معتبرترین مدارک دانشگاهی بدون مهارت کار با هوش مصنوعی، دیگر تضمینی برای آینده شغلی نیستند.
بطور خلاصه، بازار کار بگونه ای تغییر کرده که تنها گروه کوچکی از فارغ التحصیلان با رزومه های خیلی قوی—کسانی که پیش تر تجربه ساخت محصول یا پژوهش های جدی داشته اند—می توانند به موقعیت های شغلی مناسب برسند و سایرین در رقابتی فشرده برای تعداد محدودی موقعیت باقی می مانند. در واکنش به این شرایط جدید، بسیاری از دانشجویان به ادامه تحصیل، راه اندازی استارتاپ یا پذیرش مشاغلی با استاندارد پایین تر از انتظارات گذشته روی آورده اند.
